De gevolgen van het rechtop staan en lopen zijn talrijk:
* aan de schedel schuift het achterhoofdsgat naar voren;
* de wervelkolom (ruggegraat) verkrijgt een aantal krommingen die pas optreden wanneer het kind gaat lopen;
* het bekken schuift langs de wervelkolom naar voren, wordt breder en lager;
* de borstkas wordt in voorachterwaartse richting afgeplat;
* de armen en benen worden aan hun nieuwe functie aangepast.
Als nadelen van de niet voltooide aanpassing moeten onder andere worden genoemd:
– flauwvallen bij langdurig stilstaan;
– spataderen en aambeien;
– verzakking van inwendige organen.
Belangrijk in zijn gevolgen is ook de achteruitgang (regressie) van kaken en gebit. Deze leidt tot het ontbreken van een vooruitstekende snuit en tot vorming van de kin. Men heeft de vorming van de kin ook wel in verband gebracht met de eisen die de kauwspieren of de mimische spieren aan de onderkaak stellen.
De achteruitgang van het gebit blijkt duidelijk uit de evolutie van de derde ware kies, de verstandskies. Bij de Neanderthaler (voorhistorische mensvorm) zijn alle vier verstandskiezen nog aanwezig. Bij de thans levende mensapen ontbreken de verstandskiezen in 1,2 procent van de gevallen, bij de mens van 30.000 tot 5000 jaar voor onze jaartelling is dit cijfer circa 10 procent en bij de thans levende mensen 20-30 procent.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel. Geef als eerste een reactie!
Schrijf een reactie